خانه » عمومی » روزاشم مثه همه حتی روز تحویل سال

روزاشم مثه همه حتی روز تحویل سال

ggg

اینکه چرا ایده واسه سال نو و عید چیزی اینجا ننوشته رو می تونین از خودش بپرسین. به نظر من بیشتر بر می گرده به اینکه از نوشته های مناسبتی خوشش نمیاد و یا ترجیح داده نزدیکیهای عید حواسش رو بیشتر به خودش و موهاش و ناخن هاش وسفره هفت سینش جمع کنه. دختره به هر حال. فرق می کنه با منی که یه ساعت مونده به لحظه ی سال تحویل تازه رفتم سوپر دنبال تیغ و خمیر ریش.
ولی اصلا غصه نخورین. من دیر میرسم همیشه، ولی مثل هافبکهایی که از پشت محوطه جریمه اضافه می شن و تو وقتهای اضافه گل می زنن بالاخره سروکله م پیدا میشه.

سال 89 سال جالبی بود. واسه من لااقل. توش هم خوشی بود هم ناخوشی. ولی خب آخرش خیلی راضی بودم. دلم می خواست سال 90 هم همونجوری باشه
سال 90 سال بی نظیری بود. شیش ماه اولش که فقط به عشق و حال گذشت. یادمه جنش تولد معرکه ای گرفتم که ساعت دو مجبور شدم بچه ها رو بیرون کنم که به پرواز ساعت 4 صبح ترکیه برسم. بهترین سفر زندگیم که هنوز با انرژی فوق العاده ای که خاطراتش بهم میده ساعتهای سخت رو می گذرونم. شیش ماه دومش هم که درس می خوندم و یه جور دیگه می گذشت. اتفاقا بهترین شبهای سال 90 شبهایی بود که توی کتابخونه ی بیمارستان می خوابیدم .
سال 91 شاهکار بود. کار کردن به معنی واقعی رو عید سال 91 یاد گرفتم. توی یه روستا به اسم قلعه رئیسی, نزدیک دهدشت، اونور گچساران. بعدش دوران شگفت انگیز اینترنی شروع شد و شبهای بیمارستان که دلم می خواست هر ساعتش رو بیدار باشم و لذت ببرم از این معجزه ای که توی زندگیم اتفاق می افته.
بعد اومدم ساری. تو بهترین هوای ایران شیش ماه نفس کشیدم و با یه پلیور روزهایی رو که همه ی ایران تیلیک تیلیک می لرزیدن توی خیابونها سوت می زدم و راه می رفتم. دوستهای قدیمم رو به دست آوردم و یکی دو روز قبل از اینکه بخوام برگردم خونه یه کاری کردم که شاید بیست سال بود انجامش نداده بودم… روی چمنهای خیس یه چمنزار دراز کشیدم. ( حس شاعرانه ندارم اصلا… اما خب، مردم کلی خرج می کنن و میرن سفر که بتونن یه بار یه جا روی چمن دراز بکشن)

سال 92 شروع شده. بدجوری به این سال خوشبینم. واسه هممون. واسه همتون.
سال باورنکردنی میشه و می دونین خوبیش به چیه؟ پشت بندش سال 93 میاد که اون بهترین سال زندگیمونه، اگه سال 94 رو حساب نکنیم البته و …
ایمان داشته باشین
زندگی سخت نیست. آدمها بی عرضه ن…
خوبیش اینه که من و شما جزو اون بی عرضه ها نیستیم
عیدتون مبارک
صبا
(از طرف خودم و به نیابت از ایده)

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s