خانه » عمومی » And the Oscar goes to

And the Oscar goes to

رفتم

خداحافظ مغازهدارهایی که وقتی پاتو می گذاری تو مغازشون حتی سر بلند نمی کنند.

خداحافظ صدای داد و فریاد

خداحافظ آسمون ابری که نه می باری نه می گذاری آفتاب در بیاد

خداحافظ تنها از خواب پاشدن صبح ها، به هیچکی صبح به خیر نگفتن قبل از شروع روز

خداحافظ مردمی که شوخی های به شوخی های لوسشون بلند می خندن

خداحافظ کافی نت های کثیف  و کیبوردهای خاک گرفته

خداحافظ همبرگر 3 هزار تومنی

خداحافظ قهوه خونه با صاحب بداخلاقش

خداحافظ تنهاییه ساعت 9 شب تو خیابونها،

خداحافظ ترس از صدای موتور سوارها

خداحافظ ترس از دعوا و چاقو و دزدی

خداحافظ مشروبهایی که بوی قرص و مزه ی قرص و خواب دیازپام میدادن

خداحافظ علفهایی که دور هر گلش پر از برگهای درشت بود

خداحافظ رزیدنتهای بی سواد و بی ارزش و بی مغز و پرادعا

خداحافظ خوشگلهای گرسنه

خداحافظ کفشهای دهاتی, با سگکهای طلایی و پاشنه هایی با رنگ متفاوت

خداحافظ بوی عطر تهوع آوری که همه می زدن

خداحافظ لبخندهای زورکی روی صورتم

خداحافظ گدایی ،گدایی، گدایی بی حاصل

خداحافظ فکر کردن و دوباره فکر کردن قبل از گفتن حرف دلم

خداحافظ مواظب احساسات بقیه بودن

خداحافظ یکی دیگه بودن

خداحافظ تلاش کردن بی فایده برای ساختن چیزهایی که نیست

وای چقدر خداحافظی دارم

خداحافظ لباس شستن با دست

خداحافظ تاکسیهایی که 50 تومانی می خواستن

خداحافظ شما گفتن و تو شنیدن

خداحافظ تو گفتن و شما شنیدن

خداحافظ قصه های نصفه کاره نوشتن

خداحافظ خوابیده سریال دیدن

خداحافظ تویت کردن از بیکاری

خداحافظ اصرار کردن برای هرچیز کوچیکی از هر آدم کوچیکی

خداحافظ اینترنت تخمیه ایرانسل

ولی جدا خداحافظ هوایی که زمستونش هم سرد نشد
جدا خداحافظ دوستهایی که با بدی هام ساختن
جدا خداحافظ بچه هایی که سختی کشیدن تا من خوش باشم چند روز بیشتر
جدا خداحافظ بیمارستانی که نگهبانش هم جلوی پات بلند میشه
جدا خداحافظ نونهای خوشمزه با کرم زرد رنگ توشون
جدا خداحافظ خیابونهای بی ترافیک
جدا خداحافظ نفس عمیق وقتی پنجره رو باز می کنی, بدون ترس از بوی دود و خاکستر
جدا خداحافظ مه صبح، مه شب، مه بی سرزده ی غافلگیر
جدا خداحافظ روی زمین خوابیدن، بالش نرم و لوله های آب گرم که از زیرم رد می شدن
جدا خداحافظ وایبر
جدا خداحافظ آدمهایی که نیومدین و نخوندین  کامنت نگذاشتین
جدا خداحافظ کشیک 28 بهمن 91؛ بهترین کشیک تاریخ ایران
جدا خداحافظ
قرار نیست اگه قصه ننویسم اشک بریزم. یه بار هم اینجوری
چیزی نمیشه که

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s