خانه » روزانه » برای تنها قهرمان زندگی ام

برای تنها قهرمان زندگی ام

حوصله ی نوشتن ندارم به اون صورت. اصلاً تابستون فصل مناسبی برای نوشتن نیست. نوشتن به درد زمستون می خوره. کز کنی توی ژاکتت، کنار بخاری گوله شی، یه نوشیدنی داغ کنار دستت باشه و هی چشم بندازی بیرون پنجره مبادا که بارون ِ یخ زده بند بیاد.. . تابستون اصلاً به درد زندگی نمی خوره. شخصاً تابستونا نه خواب دارم نه زندگی. و چون خواب بخش مهمی از زندگی منه، تابستونا واقعن هیچی ندارم. هیچی جز اشتها. جز کولر. جز بی هدف جلوی تلویزیون ولو شدن. و از این دست چیزای بی فایده. با تمام این حرف ها الان احساس مسئولیت کردم بیام یه چیزی بنویسم. درباره روز پدر که نزدیکه. شاید اینم یه کار بی فایده ی تابستونی باشه. چون پدر من که این جا رو نمی خونه بدونه براش چی نوشتم. (یا شایدم می خونه؟.. نه.. نمی خونه) به هر حال من می نویسم.. می نویسم که هنوز و همیشه، تنها مشاور و اولین آدم تاثیرگذار زندگیم بوده. که هر چی جلوتر می رم بیش تر می فهمم چه دید خوبی داره به زندگی و چقدر همیشه بهم می گه بیا کنار من بشین و از اینجا نگاه کن تا به دید خوبی از زندگی برسی. که اعتراف می کنم گاهی بهش شک کردم ولی همش تا یه خرده گذشته شکه دود شد رفت هوا و من با لب و لوچه ی آویزون گفته م که حق با تو بود پدر.. . که چقـــــــــــــــــدر ارزش منده بودنش و چقــــــــــــــــــدر خوب می دونم قدر بودنش رو، با تک تک ذرات وجودم.. اونم بعد از گذشت دو سال از یه اتفاق تلخ که هنوزم فلش بک هاش گاهی اذیتم می کنه. که تنها قهرمان زندگی منه. که من الان بغض کردم و ناتوانم از ادامه.

می دونی بابا.. برای من اصلاً مهم نیست که بهم میگن من از تو زیاد حرف می زنم یا به تو خیلی وابسته ام. کسی چه می دونه تو چقدر موثر بودی توی هر قدم مثبتی که برداشتم و هر نقش جدیدی که بهش شکل دادم. یه وقتایی یه قدمیم وایستاده بودی و یه وقتایی دورادور مواظبم.. ولی همیشه هوامو داشتی. همیشه کمکم کردی بهتر و بیش تر بفهمم. دلم می خواد هیچ وقت از خودم نا امیدت نکنم. دلم می خواد بهم افتخار کنی. دلم می خواد اگه یه روزی مادر شدم، همین جایگاهی که تو توی زندگی و ذهن و روح من داری، منم واسه بچه ام داشته باشم. کاشکی بتونم.

روزت مبارک.

Advertisements

یک دیدگاه برای ”برای تنها قهرمان زندگی ام

  1. چقدر حس خوب توی این نوشته موج میخوره. چقدر دلم …! نه هیچی. دلم چیزی نخواست؛ یا اینکه اگه نخواد بهتره.
    یه جورایی به ایده‌ی این نوشته غبطه میخورم (میگن نگین حسرت!). روز پدر دوست‌داشتنیت مبارک باشه.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s