وقتی بهم می گن «چرا موقع عکس گرفتن عینکت رو بر می داری؟ مگه با خود ِ واقعیت مشکل داری؟»، یاد آدمی می افتم که یه وقتی یه جرم و جنایتی انجام داده و بهش می گن تو هرگز بخشیده نخواهی شد و تا عمر داری باید با عذاب وجدان گناهی که مرتکب شدی سر کنی.

Advertisements

یک دیدگاه برای ”

  1. اجازه؟الان شما عذاب وجدان داری؟یا اون فک کرده تو گناهی مرتکب شدی که باید عذاب وجدان بگیری؟منظورت اینه که قبول داری این حرف رو؟
    من که ندارم…چه ربطی به پذیرش واقعیت داره؟مگه کسیکه تو عکس لبخند میزنه میخواد بگه من آدم شادی هستم؟آدم دوست داره عکسش قشنگ بشه و به همین دلیل لبخند میزنه،
    ژست میگیره،لباسشو مرتب میکنه و…

  2. من احساس می کنم تا عمر دارم باید این عینک رو دنبال خودم بکشم در حالی که ازش بدم میاد و.. اصلا چشمم اونقدرا هم ضعیف نیس که بی عینک کور باشم! :دی واسه همین فک می کنم ایده ی واقعی، ایده ی بی عینکه و وقتی می بینم بقیه فک می کنن ایده ی واقعی، ایده ی با عینکه، احساس خوبی ندارم.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s