دورا: می خوای بدونی من توی دلم چه تصویری از کشورم دارم؟ دلت می خواد بدونی؟ کشور من تصویر یه سرباز مست حیران رو داره که خنجرش رو روی پاچه ی شلوار ارتشیش تمیز می کنه و توی غلافش میذاره. بعدش روی جسد مردی که خرخره اش رو بریده تف می کنه.. کشور من تصویر یه پیرمردی رو داره که از صف پناهنده ها بیرون میاد و برای این که خستگیش رو در کنه روی علف ها دراز می کشه. روی علف هایی که توش یه مین ِ ضد نفر خاک شده.. کشور من شبیه اون مادری‌ه که می بینه اونیفورم پسرش یه دگمه کم داره. با عجله دگمه رو می دوزه و بعدش پسرش رو خاک می کنه.. کشور من همون پدری‌ه که هر روز برای دختر هفت ساله اش که سیصد و چهل و شش روزه که مُرده یه عروسک می سازه.. کشور من یه روستایی پیره که به سربازهایی که وارد روستاش می شن نگاه می کنه و ازشون سوال می کنه: «شما خودی هستین؟».. کشور من اون پناهنده ی مسلمونه که توی یه روستای مجاری مُرده، یه روستای مجاری که توش هیچ قبرستون مسلمونی وجود نداره و هیچ‌کی نمی دونه چه جوری باید یه مسلمون رو به خاک سپرد..

اینه کشور من: یه سرباز هیجده ساله که اهل شوخی‌ه و مثل پاکت های شیر روی گلوش نقطه چین کشیده و زیرش نوشته: از این جا ببُرین..

یا شاید کشور من اون نوشته ی روی درختی در سارایووست که می گه: Hello! I’m still alive

کشور من تصویر یه سرباز جوونی رو داره که برای اولین بار آدم کشته. کنار مردی که گردنش رو بریده و هنوز داره جون می ده بالا میاره.. کشور من یه دسته زندانیه که قراره اعدام بشن و مجبورشون می کنن خودشون قبر دسته جمعی خودشون رو بکنن و هنگامی که دارن می کنن، زیر پاشون یه قبر دسته جمعی دیگه پیدا می کنن که توش سربازهای جنگ جهانی دوم رو خاک کرده بودن..

* پیکر زن همچون میدان نبرد در جنگ بوسنی، ماتئی ویسنی‌یک

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s