خانه » روزانه » رست این پیس

رست این پیس

مطمئنم نظریه ی «هر چیزی یه روز به درد می خوره پس دورش ننداز»، یکی از بی شک و شبهه ترین و منطقی ترین و کار آدم عاقل ترین و ثابت شده ترین نظریه هاییه که تا به حال متولد شده. اما با احترام به نظریه، نظریه پردازش و تمامی پیروانش، شخصاً فک می کنم این کار آدم رو به یه آشغال جمع کن صرف تبدیل می کنه. واضحه که اگه یه انباری وسیع ِ بی ته و با ظرفیت بی نهایت در اختیارم بود، حتی از یدک کشیدن اسم آشغال جمع کن، چندان بدم نمی اومد. از اون جایی که همچین انباری بزرگی در دسترسم نیست و تمامی انبارهای کوچیک و بزرگ تا شعاع دویست متری در اختیار بابا و وسایل ِ «یه روز به درد می خوره پس دورشون ننداز»ش هست، دوستتون داشتم اما خداحافظ
مجسمه ی خرگوش یک گوش
ساعت شکسته ای که یه آهنگ غمگین خوبی بلد بود
کاغذ کادوهای با عمر چندین ساله
یک کوه کتاب و جزوه و دست نوشته
سشوار قرمز قدیمی
و سایر خرت و پرتای جا اشغال کن بی استفاده و به درد نخوری که هرگز دیگه نمی بینمتون

Advertisements

یک دیدگاه برای ”رست این پیس

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s