567

اوت 3, 2011

وقت هایی که کسی درکم نمی کند و من حداقل به دید خودم فکر می کنم که دارم درکش می کنم، لحظات باشکوه و در عین حال غم انگیزی‌ست.
ادامه دادن به این درک یک طرفه در سکوت، بزرگ ترین فداکاری‏ ست که سراغ دارم.

2 پاسخ به “567”

  1. نسیم Says:

    Talking with her/him is much better than saynig nothing..at least you ain’t get hurt


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌واره‌ی وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دنبال‌کردن

هر نوشته‌ی تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.